Longfunctietest (spirometrie)

Wat is een longfunctietest?

Een longfunctietest, ook spirometrie genoemd, meet hoe goed de longen van uw kind werken. Uw kind blaast via een mondstuk in een toestel dat registreert hoeveel lucht het kan uitademen en hoe snel dat gaat. Zo krijgt de kinderarts een objectief beeld van de doorgankelijkheid van de luchtwegen. De test is bijzonder nuttig om vernauwde luchtwegen op te sporen, wat typisch is bij astma. Meestal lukt spirometrie vanaf een jaar of vijf, zes, wanneer een kind de instructies goed kan opvolgen.

Waarom en wanneer gebeurt het?

De kinderarts stelt een longfunctietest voor bij klachten van de luchtwegen of om een bekende aandoening op te volgen. Vaak gaat het om:

• een vermoeden van astma bij aanhoudende benauwdheid;
• langdurig of terugkerend hoesten;
• opvolging van de astmabehandeling en de instelling van de medicatie;
• kortademigheid of piepen bij inspanning.

Hoe verloopt de test?

Uw kind krijgt een klemmetje op de neus en blaast zo krachtig en zo lang mogelijk uit in het mondstuk, na een diepe teug lucht. De laborant of arts moedigt uw kind enthousiast aan, want de inzet bepaalt de kwaliteit van de meting. Meestal wordt de test enkele keren herhaald om de beste waarde te krijgen. Soms geeft de arts nadien een puf luchtwegverwijder en herhaalt hij de meting, om te zien of de luchtwegen daarop verbeteren. Het geheel duurt twintig tot dertig minuten en doet geen pijn.

Voorbereiding

Voor een betrouwbaar resultaat vraagt de arts vaak om bepaalde luchtwegmedicatie een tijdje vooraf te pauzeren; hij geeft u daarover duidelijke instructies. Laat uw kind losse kleren dragen die de borstkas niet knellen en vermijd een zware maaltijd of intensieve sport vlak voor de test. Uitleggen dat het een beetje lijkt op het uitblazen van verjaardagskaarsjes helpt jonge kinderen om de oefening te snappen.

Wat gebeurt er daarna?

De kinderarts vergelijkt de gemeten waarden met de normen voor de leeftijd, lengte en het geslacht van uw kind. Op basis daarvan stelt hij een diagnose of past hij de behandeling aan, bijvoorbeeld via inhalatietherapie. Bij twijfel of complexe gevallen kan een verwijzing naar een kinderlongarts volgen. De test wordt vaak herhaald bij controles, zodat de arts de evolutie in de tijd kan volgen.

Deze informatie is algemeen en vervangt geen persoonlijk advies. Raadpleeg altijd uw kinderarts of huisarts voor een diagnose en behandeling op maat.